Tworzenie nowego świata wiąże się z wykorzystywaniem już znanych motywów i postaci, a także odwoływaniem się do znanych historii. Wszystko to przekształcane jest zgodnie z własnymi potrzebami, a następnie ujmowane w określoną formę i przekazywane wybranymi kanałami.

Czynić tak może zarówno marka tworząca tansmedia storytelling, jak i odbiorcy opowiadający własną historię pod wpływem tej, którą właśnie poznali.

Wskazówki Jenkinsa

Charakteryzując transmedia storytelling, Henry Jenkins wskazał 7 najważniejszych aspektów składających się na całość tej techniki.

  1. Seryjność – ponieważ transmedia storytelling korzysta z różnych kanałów komunikacji, historia opowiadana jest w częściach, które przekazywane są różnymi sposobami.
  2. Tworzenie świata – dla każdej historii musi zostać stworzony świat, jednak w przypadku storytellingu musi być możliwość jego rozbudowany (czy to w dalszym ciągu przez markę, czy to przez użytkowników). W ten sposób odbiorcy dokładniej poznają zagadnienie i lepiej zrozumieją ideę.
  3. Ciągłość i spójność a wielorakość i zróżnicowanie – historia musi być spójna i musi zachować spójność, mimo że przekazywana jest w częściach za pomocą wielorakich i bardzo zróżnicowanych form. Czasami może się więc zdarzyć, że pewne kwestie związane ze światem przedstawionym nie muszą być powielane, innym znów razem konieczne jest przypominanie całego kontekstu.
  4. Subiektywność – każdy odbiorca na swój sposób odkrywa świat przedstawiony, co więcej odkrywa go ponownie, dogłębniej za każdym kolejnym razem, gdy znowu zapoznaje się z opowieścią. Za każdym razem bowiem interpretuje zawarte w niej motywy i analizuje zachowanie postaci.
  5. Zagłębienie i identyfikowanie a dystans i izolacja – każdy odbiorca na swój sposób podchodzi do historii albo się w nią zagłębiając, albo dystansując. Jedni poznają ją dokładnie, identyfikując się z bohaterami, zaś inni izolują się, ograniczając do podstawowych informacji. Tym samym w pierwszym przypadku odbiorca podchodzi bardziej emocjonalne i łatwej go przekonać.
  6. Rekonstruowanie – dzięki wykorzystaniu wielu kanałów i zróżnicowanych form przekazu odbiorca może odtwarzać historię i stawać się jej bohaterem, wzbogacając opowieść poprzez dodawanie czegoś od siebie lub wymyślanie alternatywnych zdarzeń.
  7. Oddziaływanie – celem całej opowieści, jak i pojedynczego jej przekazu jest wywieranie określonego wpływu na odbiorców. Istotne znaczenie ma tu stopień, w jakim opowieść przykuwa uwagę odbiorcy, oddziałuje na niego i angażuje go, czego efektem jest rozpowszechnianie jej w sieci, zagłębianie się w jej świat i identyfikowanie z bohaterem.

BRAK KOMENTARZY

Dodaj odpowiedź